Üstelik, ICEA operatörlerin aşağıdaki özel Sertifikasyon Programlarına erişmesini sağlayan kontrol hizmetlerini de sunar:
Organik Tarım Nedir? 
Organik tarım; Toplumsal düzeyde 2092/91 No'lu AB Yönetmeliği ile İtalya düzeyinde 220/95 No'lu Bakanlık Kararnamesi ile ve yine ulusal (Türkiye)
11.Temmuz.2002 tarih ve 24812 Sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmış ve geçerli olan 'Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'
ile yönetilen bir üretim metodudur.
Organik tarımda, sentetik kimyasal maddelerin (örn. genelde gübreler, ot ilaçları, bitki koruma ürünleri, insektisitler ve pestisitler) kullanımı yasaklanmıştır. Bitkiler öncelikle hastalıklara dirençli türlerin seçilmesi ve uygun toprak işleme metotları vasıtasıyla korunmaktadır. Bunlar:
• sıra çalıları ve ağaçların dikilmesi, sadece peyzajı daha hoş yapmaz, aynı zamanda parazitlerin doğal predatörleri için barınak sağlar ve komşu alanlardan gelen kirlilik maddelerine karşı fiziksel bir bariyer oluşturur.
• ara ürün yetiştirme, örn. bir ürün diğerlerinin parazitleri tarafından seviliyorsa, farklı ürünlerin paralel işlenmesi.
Organik tarım, iyi-bozunmuş gübre ve organik kompostlar (örn. çimen vb.) ve yeşil gübre gibi doğal gübreleri kullanır. Örn. bu amaç için dikilmiş yonca ve hardal gibi bitkilerin toprağa karıştırılması.
Bitkileri hastalık ve zararlılardan korumak gerektiğinde, bitkisel, hayvansal veya mineral orijinli doğal maddeler kullanılır, örn. bitki ekstraktları, faydalı predatörler, kaya unu veya toprak yapısını ve kimyasal kompozisyonunu ıslah eden ve bitkileri kriptogamik saldırıdan koruyan doğal mineral maddeler.
Organik toprak işleme teknikleri çiftlikte doğal dengeyi düzenler. Bununla beraber, parazit saldırısı veya diğer zıt faktörler meydana gelebilir, operatör sadece AB Yönetmeliği ("pozitif liste" diye adlandırılır) tarafından izin verildiği açıkça ifade edilmiş doğal orijinli maddeleri kullanmak zorundadır.
Hayvan yetiştiriciliği
Hayvansal üretim, AB düzeyinde 1804/99 No'lu AB Yönetmeliği ve İtalya düzeyinde 4 Ağustos 2000 tarihli 91436 sayılı Bakanlık Kararnamesi ve ulusal düzeyde 24812 sayılı yönetmelik ile yönetilmektedir.
Çiftlik hayvanları; ihtiyaçlarına uygun şekilde beslenmeli ve mümkünse aynı çiftlikteki veya aynı yöredeki organik yetiştirilmiş bitkisel ürünler kullanılmalıdır.
Organik hayvan yetiştiriciliği, araziyle ve mevcut alandaki hayvancılık birimleri sayısıyla yakın ilişkili olmalıdır.
Hayvanların davranışsal ve fizyolojik ihtiyaçları yerine getirilmelidir. Bu sebepten, hayvanlara yeterli barınma ve yaşamlarının doğal tarzını sağlayacak açık hava eksersiz alanlarına erişim sağlanmalıdır.
Embriyo transferleri ve yumurtlamayı düzenlemek için hormonların kullanımı, tek hayvandaki veteriner tedavisi haricinde yasaklanmıştır.
Genetik mühendisliği ile elde edilen ırklar yasaklanmıştır.
Hayvanlar uzun mesafelere taşınmamalı ve taşıma koşulları hayvanların refahını sağlamalıdır, ayrıca yükleme ve indirme sırasında acımasız zorlayıcı yöntemler kullanılmamalıdır. Taşıma sırasında hayvanların idaresi için sakinleştirici kullanılamaz. Kesimden önce, hayvanlar stresi minimuma düşürecek bir şekilde muamele görmelidir. Organik hayvanların tanımlanması ve konvansiyonel olanlardan ayrımı her zaman sağlanmalıdır.
Yerli ırklar, yöresel çevre koşullarına iyi adapte olmuş ırklar tercih edilmelidir. Bunlar hastalıklara dayanıklı olmalı ve açık hava yaşamına uygun olmalıdır.
Yetiştiricilik uygulamalarında hayvanların doğal davranışları göz önüne alınmalıdır. Özellikle, hayvancılık tesisleri sağlıklı ve hayvan sayısıyla orantılı olmalı, veteriner tedavisine ihtiyaç duyan hayvanlar için izole alanlar tasarlanmalıdır. İlaveten, yeterli geniş bir eksersiz alanı sağlanmalıdır.
1804/99 Sayılı AB yönetmeliği; farklı türler ve iç (büyükbaş hayvan barınakları, ahırlar vb.) ve dış alanlar (küçük çayırlar vb.) için olması gereken minimum yüzey alanını belirler.
Günlük besin; hayvanların beslenme gereksinimlerine uygun olarak belirlenmelidir. Yem %100 organik orijinli olmalıdır. Bununla beraber, organik tedarikçilerin bulunması zor olabilir, bu durumda maksimum bir sınıra kadar; geviş getirenler için %10 ve diğer hayvanlar için %20 oranda -payın kuru maddesi üzerinden hesaplanır; organik-olmayan yemin kullanımı mümkündür. Ancak bu uygulama 24 Ağustos 2005'e kadar geçerli olacaktır.
Aşağıdaki maddeler asla organik hayvanların beslenmesinde kullanılamaz:
sentetik büyüme veya iştah destekleyicileri; koruma ve renklendirme ajanları; üre; geviş getirenler ve monogastrik otçul hayvanlar için hayvansal yan-ürünler (örn. sakatat veya balık unu); süt ve süt ürünleri hariç, gübre ve diğer hayvansal atıklar; çözgen kullanarak üretilmiş yem (örn. soya fasulyesi veya diğer yağlı tohum kekleri) veya kimyasal madde ilavesi içerenler; genetik modifiye organizmalar; sentetik vitaminler.
